Brenda van Veldhuizen

Waarom een praktijk voor rouw en trauma?

Veel mensen vragen dit omdat het ‘nou niet echt een vrolijke aangelegenheid’ is. Wij zien dat anders. Wij zien het als noodzaak om te leren omgaan met de donkere kanten van het leven. Als je wilt leven dan moet je ook met de dood (of verlies of tegenslagen) omgaan. Het is de keerzijde van dezelfde medaille, het is liefde en het risico lopen dat je het kan kwijtraken.

Ik kom graag met je in contact

Heb je vragen of wil je eens bespreken wat ik voor je kan betekenen?

Neem contact op

Brenda: ‘Ik groeide op naast mijn meervoudig gehandicapte broer Jerry. Hij was chronisch ziek en dus was er in ons gezin sprake van chronische rouw. Dat wist ik toen niet. Jerry zorgde voor verbinding en wij waren als gezin hecht en betrokken bij elkaar. Aan de andere kant was er ook zwaarte, zorgen en verdriet. Maar dat ging vaak ondergronds. Daar werd niet over gesproken, maar ik voelde het wel. Ingewikkeld vond ik het. Toen hij dood ging was ik 20. Rouwen? Geen idee. Volgens mij heb ik dat pas veel later gedaan en nog steeds kom ik het tegen in mijn leven. Het hele leerproces van vallen en opstaan, is mijn motivatie om anderen te gidsen en te ondersteunen wanneer zij overspoeld dreigen te raken. Als geen ander weet ik hoe belangrijk steun en richting is.’

Mirjam: ‘Verlies is een rode draad in mijn leven. En in welk leven eigenlijk niet? Als vrouw, moeder, zus, pleegmoeder en als hulpverlener ben ik veel in aanraking gekomen met verlies. Het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. Verlies zet je stil en het vraagt van je om na te denken over het leven, over wie je bent en waar je naartoe gaat. Het gaat over verbinden. Geloof is voor mij daarin een inspiratie- en steunbron. Ik werk zowel met kinderen, jongeren en volwassenen.’